W jaki sposób specjaliści ds. zgodności mogą przejąć inicjatywę w rywalizacji w zakresie prania pieniędzy?

3 wskazówki dotyczące zgodności AML w oparciu o dane

„Dla kogo tak naprawdę pracujesz? Dla organów regulacyjnych, czy ofiar przestępstw?” Takie wezwanie wygłosił ekspert ds. przestępstw finansowych i autor Oliver Bullough podczas wydarzenia Power of Data organizowanego przez Dun & Bradstreet. Oliver przedstawił krótką historię przeciwdziałania praniu pieniędzy (AML), a następnie nakreślił scenę, w jaki sposób specjaliści ds. zgodności mogą zyskać przewagę nad przestępcami. 

Walka z praniem pieniędzy rozpoczęła się od Miami Vice

 Według detektywów, z którymi rozmawiał Oliver, kultowy program telewizyjny Miami Vice był „zarówno dokumentem, jak i dramatem”. Pranie pieniędzy z narkotyków na Florydzie na początku lat 80. było tak proste, jak wejście do banku z torbą pełną gotówki. Był to również czas, w którym federalne organy regulacyjne rozpoczęły walkę – uchwalając ustawy, takie jak Ustawa o kontroli prania pieniędzy [Money Laundering Control Act], która wprowadziła obowiązkowe zgłaszanie transakcji powyżej 10 000 USD. Dało to początek rywalizacji pomiędzy przestępcami a organami ścigania, która trwa do dziś. Za każdym razem, gdy uchwalane jest nowe prawo, przestępcy znajdują nową lukę, która pozwala im być o pół kroku do przodu. „Przestępcy mają przewagę, ponieważ są przestępcami”, mówi Oliver. „Mogą udostępniać lub ukrywać dowolną ilość informacji. Nie mają granic w sposób, w jaki nie mają ich funkcjonariusze policji”.

Dane mogą pozwolić nam spojrzeć poza granice – jeśli im na to pozwolimy.

 Według Olivera odpowiedzią są dane. „Potrzebujemy ogromnych, połączonych baz danych, które pozwolą nam spojrzeć ponad granicami i zobaczyć struktury ostatecznej własności rzeczywistej (UBO) oraz to, co kryje się za firmami fasadowymi i łańcuchami firm fasadowych. Jednak to, co obecnie obserwujemy, jest odwrotne”. Chociaż organy regulacyjne na całym świecie nadal uchwalają przepisy, które mają na celu zyskanie przewagi nad przestępcami, często jest to przypadek „dwa kroki do przodu, jeden krok do tyłu”. Niedawnym tego przykładem jest orzeczenie UE, które utrudniło firmom dostęp do baz danych UBO w innych krajach. Zwycięstwo w wyścigu zbrojeń wymaga skoordynowanych wysiłków ze strony organów regulacyjnych i ustawodawców – ale na pierwszej linii zawsze będą menedżerowie ds. zgodności.

Nowe narzędzia do walki z przestępczością finansową

  „Specjaliści ds. zgodności muszą podchodzić do problemu z taką samą kreatywnością i przebiegłością jak przestępcy. Potrzebują również dostępu do danych i narzędzi analitycznych, które będą ich wspierać” – powiedział Oliver. Aby opowiedzieć więcej na ten temat, do Olivera dołączył Neil Isherwood, jeden z ekspertów ds. ryzyka kredytowego i zgodności Dun & Bradstreet. Neil zaoferował trzy wskazówki dla firm, jak skuteczniej wykorzystywać dane do zarządzania ryzykiem i zgodnością w ramach KYC (Know Your Customer) oraz zarządzania ryzykiem i zgodnością stron trzecich. 
 

1. Nie trać czasu na gonitwę za danymi (zamiast tego poświęć go na analizę) 

Pierwszą wskazówką Neila jest zminimalizowanie „pracowitych zajęć”, które mogą pochłonąć tak wiele czasu menedżera ds. zgodności. Poszukiwanie, sortowanie, porównywanie i standaryzacja danych – w różnych językach, formatach i na różnych platformach – z dziesiątek, a nawet setek źródeł danych może zająć dużo czasu i pieniędzy. 

Aby efektywniej wykorzystać swój czas, znajdź globalnego dostawcę danych, który zajmie się tą podstawową pracą i dostarczy Ci ustandaryzowane dane jako punkt wyjścia. W ten sposób można skupić się na analizowaniu, identyfikowaniu i ograniczaniu ryzyka braku zgodności. Ważne jest jednak również, aby dostawca posiadał lokalną wiedzę specjalistyczną, aby umieścić dane w lokalnym kontekście i upewnić się, że to, co robisz, jest zgodne z lokalnymi przepisami.  

2. Spojrzenie z szerszej perspektywy (aby dostrzec drobne szczegóły)

Wskazówka numer dwa polega na wykorzystaniu szerokiego zakresu źródeł danych w celu stworzenia kontekstu potrzebnego do wykrycia podejrzanej aktywności. Wynika to z faktu, że zdecydowana większość przestępstw finansowych działa w sieciach podmiotów i firm fasadowych. Osoby zajmujące się praniem pieniędzy potrafią sprawić, że transakcje mieszają się z milionami innych, które mają miejsce każdego dnia. Ale dzięki wykorzystaniu większej liczby źródeł danych w celu wygenerowania szerszego kontekstu – łatwiej jest zidentyfikować wzorce. Na przykład, jeśli firma zajmująca się tworzeniem oprogramowania w jednym kraju wysyła duże sumy pieniędzy do firmy zajmującej się zaopatrzeniem rolnictwa w innym kraju – która została zarejestrowana zaledwie dwa miesiące temu – może to wymagać dalszego zbadania.

3. Zachowaj aktualność danych (ponieważ przestępczość nigdy nie śpi)

Ostatni punkt Neila staje się coraz ważniejszy, ponieważ organy regulacyjne nadal zwiększają ciężar odpowiedzialności firm za to, co robią ich partnerzy, dostawcy i klienci. Nie wystarczy już przeprowadzić analizy due diligence na etapie wdrażania i uznać zadanie za wykonane. Jeśli status lub profil ryzyka partnera, dostawcy lub klienta ulegnie zmianie w późniejszym terminie – nadal jesteś odpowiedzialny za poinformowanie o tym fakcie i podjęcie odpowiednich działań. W tym miejscu do gry wkracza Perpetual KYC i ciągłe monitorowanie zgodności. Zapewniając, że dane, na których polegasz, są „na żywo” i stale aktualizowane, możesz zachować jasny obraz ryzyka i ustawić alerty lub wyzwalacze, które poinformują Cię, jeśli wydarzy się coś istotnego.  

Oliver zakończył swoją przemowę, podkreślając rolę, jaką muszą odgrywać menedżerowie ds. zgodności. „Organy regulacyjne i organy ścigania odgrywają kluczową rolę w zapobieganiu przestępstwom finansowym. Ważną rzeczą nie jest myślenie jak specjalista ds. zgodności broniący systemu finansowego, ale myślenie jak ktoś, kto jest na pierwszej linii frontu, broniąc ofiar kleptokratów i handlarzy narkotyków, ponieważ oni są zależni od Ciebie”.